چه چیزی بر هدایت حرارتی آجرهای نسوز عایق تأثیر می گذارد؟
سه روش برای انتقال حرارت در آجرهای نسوز عایق مولایت وجود دارد:
انتقال حرارت Q1، انتقال حرارت همرفتی Q2 و انتقال حرارت تشعشع Q3. رسانش گرما به انتقال حرارت بین اجسام در تماس با یکدیگر از طریق حرکت حرارتی الکترونهای آزاد، مولکولها، اتمها و سایر ذرات میکروسکوپی اشاره دارد. انتقال حرارت همرفتی به جابجایی نسبی بین سیالات اشاره دارد که باعث نفوذ متقابل سیالات سرد و گرم برای رسیدن به انتقال حرارت می شود. انتقال حرارت تشعشعی به دمای جسمی اطلاق می شود که امواج الکترومغناطیسی یا فوتون برای انتقال گرما ساطع می کند.
به طور کلی مواد عایق حرارتی مواد چند فازی هستند و هر فاز ساختار منحصر به فرد خود را دارد. بنابراین رسانایی حرارتی آجرهای نسوز عایق حرارتی تحت تأثیر عوامل زیادی مانند ترکیب، محتوا و ساختار داخلی فازها قرار می گیرد. بنابراین مکانیسم ها و عوامل عایق حرارتی زیادی وجود دارد که بر اثر عایق حرارتی آن تأثیر می گذارد. هدایت حرارتی مواد عایق حرارتی با چگالی ظاهری، تخلخل، ترکیب فاز و غیره مواد در تعامل است.
(1) اندازه روزنه:
تعداد منافذ و اندازه منافذ معمولاً همزمان ظاهر می شوند. با فرض بدون تغییر نگه داشتن تعداد کل منافذ، کاهش قطر منافذ می تواند تعداد منافذ را افزایش دهد و در نتیجه هدایت حرارتی مواد را کاهش دهد. هنگامی که تعداد منافذ افزایش می یابد، مواد عایق حرارتی سطح ویژه افزایش می یابد و هدایت تابش کاهش می یابد.
(2) چگالی ظاهری:
هدایت حرارتی جامدات بیشتر از گازها است. کاهش چگالی حجمی به این معنی است که فاز گاز در ماده افزایش می یابد، بنابراین هدایت حرارتی کاهش می یابد. با این حال، زمانی که چگالی ظاهری خیلی کم باشد، اثر انتقال حرارت فاز گاز در ماده افزایش مییابد و هدایت حرارتی افزایش مییابد. بنابراین، برای اینکه آجرهای نسوز عایق عایق حرارتی خاصیت عایق حرارتی عالی داشته باشند، اینطور نیست که هر چه تراکم حجم کمتر باشد، بهتر است. در یک دمای خاص، هر ماده رسانایی گرمایی مناسبی خواهد داشت.
(3) اجزای مواد:
میزان انتشار مواد عایق حرارتی به مواد، دما و اندازه ذرات مربوط می شود. بنابراین می توان نسبت مواد عایق حرارتی را به طور مناسب افزایش داد یا اجزایی با انتشار کم مانند Al2O3، MgO، CaO و ZnO اضافه کرد، در حالی که باید از Fe، Ni و Cr اجتناب کرد. ترکیب اکسیدهای عنصر گذار.
