تفاوت بین ریخته گری های کم سیمان و ریخته گری های سنتی چیست؟
تفاوت زیادی وجود داردریخته گری سیمان کمو ریخته گری های سنتی، عمدتاً در تفاوت بین استحکام میان مدت و استحکام اواخر مرحله. ریخته گری های سنتی دارای استحکام میان مدت ضعیفی هستند، در حالی که ریخته گری های کم سیمان به مراتب بهتر از ریخته گری های نسوز سنتی هستند. نه تنها دوز سیمان محتوای کلسیم کم و کم، و همچنین از فناوری پودر بسیار ریز برای توزیع ذرات قابل ریختهگری به نسبت معقول استفاده میکند و استحکام مرحله آخر و استحکام میانمدت قالب ریختهگری بیشتر بهبود مییابد.
در مقایسه با سنتیریخته گری های نسوز، قالب های ریخته گری سیمان کم دارای چگالی بالا، تخلخل کم و مقاومت پخت در دمای اتاق بالاتر هستند. آنها همچنین دارای ثبات حجمی خوبی هستند و پس از خشک شدن و کلسینه شدن انقباض حجم کمتری دارند. مواد سیمان کم استحکام بالا در قالب های ریخته گری کم سیمان با سیمان آلومینات کلسیم خالص به عنوان عامل اتصال فرموله می شوند. حداکثر دمای سرویس ریخته گری های با استحکام بالا به 1600 درجه می رسد و در دماهای بالا مقاومت سایشی خوبی دارد. قالب های ریخته گری با مقاومت بالا و سیمان کم برای استفاده در روکش های مختلف کوره با دمای بالا و خورندگی قوی مناسب هستند.
مواد کم سیمان که از کوراندوم سفید ذوب شده به عنوان سنگدانه استفاده می کنند، مواد ریخته گری کم سیمان کوراندوم نامیده می شوند. مواد کم سیمان مبتنی بر کوراندوم دارای استحکام مکانیکی بالا، مقاومت در برابر فرسایش و مقاومت در برابر سایش است و حداکثر دمای سرویس به 1700 می رسد. قسمت های آستر که در آن دما بالاتر از 1400 درجه است و سایش ضربه شدید است. و برای استفاده در تمام قسمت های آستر کوره بیش از 1400 درجه مناسب است.
ریخته گری های نسوز سنتی از ذرات و پودرهای نسوز و همچنین سیمان آلومینا بالا ساخته می شوند. درجه بندی ذرات قسمت سنگدانه به خوبی مواد سیمانی کم نیست. ذرات سیمان نیز درشت تر هستند و نسبت سیمان اضافه شده زیاد است و مقدار آب اضافه شده در حین ساخت نیز زیاد است. علاوه بر این، مقدار سیمان زیاد است و ذرات طبقه بندی نمی شوند، بنابراین مواد سیمان را نمی توان به طور کامل هیدراته کرد، به خصوص در دمای 800 درجه، اساساً هیچ استحکامی ندارد، بنابراین عملکرد دستگاه های ریخته گری سنتی به خوبی نیست. ریخته گری سیمان کم
