مواد نسوز آمورف که توسطجرم رمینگ(دستی یا مکانیکی) و تحت حرارت بالاتر از دمای معمولی سخت می شود. از سنگدانه های نسوز، پودرها، چسباننده ها و مواد افزودنی با عیار معین تشکیل شده و با آب یا مایعات دیگر مخلوط می شود. طبق طبقه بندی مواد، مواد با آلومینا بالا، خاک رس، منیزیم، دولومیت و زیرکونیوم وجود دارد.
1. ترکیب
با توجه به نیاز استفاده می توان مواد رمینگ را از سنگدانه های نسوز و پودر مواد مختلف تهیه کرد. در عین حال، بایندرهای مناسب با توجه به مواد سنگدانه های نسوز و الزامات استفاده انتخاب می شوند. برخی از مواد رمینگ از چسباننده استفاده نمی کنند، بلکه فقط مقدار کمی شار را برای ترویج پخت خود اضافه می کنند. سیلیکات سدیم، اتیل سیلیکات و سیلیکا ژل معمولاً به عنوان چسب در مواد رمینگ اسیدی استفاده می شوند. مواد قلیایی رمینگ از محلول های آبی کلرید منیزیم و سولفات و همچنین فسفات ها و پلیمرهای آنها به عنوان چسب استفاده می کنند. مواد آلی حاوی کربن و چسب های موقت نیز اغلب در دماهای بالا استفاده می شوند. مواد رمینگ کروم اغلب از نمک گلوبر به عنوان چسب استفاده می کنند. در مواد با آلومینیوم و کوراندوم بالا اغلب از اسید فسفریک و مواد معدنی مانند فسفات آلومینیوم، سولفات ها و کلریدها به عنوان چسب استفاده می شود. هنگامی که از اسید فسفریک به عنوان چسب استفاده می شود، در طول ذخیره سازی، اسید فسفریک با آلومینا فعال در مواد رمینگ واکنش می دهد تا رسوب ارتوفسفات آلومینیوم نامحلول در آب را تشکیل دهد و جامد شود. از دست دادن انعطاف پذیری ساخت و ساز را دشوار می کند. بنابراین برای افزایش ماندگاری توده رمینگ باید یک ماده نگهدارنده مناسب برای جلوگیری یا تاخیر در وقوع انعقاد و سخت شدن اضافه کرد. اسید اگزالیک معمولاً به عنوان نگهدارنده استفاده می شود.
2. عملکرد
معمولاً مواد رمینگ عمدتاً در قسمت هایی که در تماس مستقیم با مذاب هستند استفاده می شود. مواد دیرگداز باید از ثبات حجمی، چگالی و مقاومت در برابر خوردگی خوبی برخوردار باشند، بنابراین معمولاً از مواد اولیه پخت با دمای بالا یا ذوب الکتریکی استفاده می شود. حداکثر اندازه ذرات ماده رمینگ مربوط به روش ساخت قطعه مورد استفاده است و اندازه کلی ذرات بحرانی 8 میلی متر است. بیشتر مواد رمینگ قبل از پخت، مقاومت دمایی پایینی دارند و برخی از آنها دارای مقاومت دمای متوسط پایینی هستند. تنها زمانی که حرارت داده شده و پخته شوند می توانند چسبندگی خوبی به دست آورند. عملکرد نسوز و مقاومت در برابر خوردگی مذاب مواد رمینگ را می توان با انتخاب مواد اولیه با کیفیت بالا، تنظیم نسبت های معقول و ساخت و ساز دقیق بدست آورد. مواد رمینگ علاوه بر پایداری بالا و مقاومت در برابر خوردگی در دماهای بالا، عمر مفید بالایی نیز دارند. تا حد زیادی بستگی به پخت قبل از استفاده یا کیفیت تف جوشی هنگام استفاده برای اولین بار دارد. اگر سطح گرمایش به طور کلی، بدون ترک و جدا نشدن از لایه زیرین، پخته شود، عمر مفید را می توان بهبود بخشید.
3. مواد رمینگ مورد استفاده در کوره های شیشه
الف اجزای اصلی توده شن و ماسه زیرکن عبارتند از (%): ZrO{{{0}}، SiO2 32، Al2O3 2، Fe2O3 0.5، چگالی حجمی بیشتر از 3 گرم بر سانتی متر مکعب است، نسوز بالای 1790 درجه و حداکثر اندازه ذرات 0.5 میلی متر است. بایندر آلومینیوم دی هیدروژن فسفات است که از اسید اورتوفسفریک و هیدروکسید آلومینیوم ساخته شده است. دارای اتصال قوی، استحکام بالا و مقاومت در برابر دمای بالا است، اما به راحتی خشک و سخت می شود و برای نگهداری طولانی مدت مناسب نیست. برای پوست خورنده است و استفاده از آن ناخوشایند است.
ب مواد کوبنده زیرکونیوم کوراندوم (با نام تجاری فرانسوی ERSOL) اغلب از ضایعات آجر AZS به عنوان مواد نسوز استفاده می کنند. ترکیب این ماده رمینگ عبارت است از (%): Al2O3 48، ZrO2 30، SiO2 20، فاز کریستالی -Al2O3، مولایت، باددلایت، فاز شیشه و حداکثر ذره است. اندازه 5 میلی متر است هنگام استفاده فقط باید آب اضافه کنید و هم بزنید. چگالی حجمی 3.2 گرم بر سانتی متر مکعب، تخلخل 12 درصد، تمایل حباب های رسوب ضعیف است و مقاومت در برابر فرسایش مایع شیشه ای در 1400 درجه بسیار قوی است. همچنین می توان از آن به عنوان لایه آب بندی و دوغاب استفاده کرد.
ج جرم رمینگ AZSC با انقباض کم، مقدار معینی از مواد حاوی کروم را به ترکیب اصلی AZS وارد می کند. چگالی حجمی بیشتر از 2.9 گرم بر سانتیمتر مکعب است، انقباض خطی دوباره سوز (14{6}} 0 درجه، 3 ساعت) کمتر از 0.2٪ است و توانایی مقاومت در برابر فرسایش مایع شیشهای بهتر از دو ماده رمینگ فوق است. همچنین می توان از آن به عنوان لایه آب بندی و مواد ریخته گری استفاده کرد.
