مواد نسوز پس از رسیدن به دمای بالا در نتیجه وزن یا تنش خود فشرده، نرم و تغییر شکل میدهند. استرس می تواند با تغییر شکل متوسط جذب شود، اما در یک نقطه خاص، آسیب می بیند. ماده نسوز در دمای بالا به سرعت به مایع تبدیل نمی شود. زمانی که به دمای خاصی رسید بخشی از آن به فاز مایع تبدیل می شود. با افزایش بیشتر دما، مقدار فاز مایع افزایش می یابد. در نتیجه، با اضافه شدن بار، سرعت تغییر شکل افزایش خواهد یافت.
تاثیر مقدار کمی گاز شدن آلومینیوم بر میزان مذاب تولید شده توسط آجرهای سیلیسی با 2% آهک اضافه شده در دماهای بالا، زمانی که بار به آجرهای سیلیسی با بار 2.2 مگاپاسکال اضافه می شود، زمانی که درجه حرارت بالا می رود، مذاب به ساختار آجر و محتوای آلومینا بستگی دارد، اما می تواند حرارت را تا 1650 درجه تحمل کند. با این حال، اگر درجه حرارت بیش از 1650 درجه باشد، به سرعت متلاشی می شود. در این مرحله، تصور می شود که 20٪ یا بیشتر فاز مایع وجود دارد. پدیده تحت بار را می توان با استفاده از تکنیک های مختلف پیش بینی کرد. یک مثال می تواند مقاومت در دمای بالا، انبساط در دمای بالا تحت بار، نرم شدن یا خزش تحت بار و غیره باشد. این روش ها همه مهم هستند و هر کدام کاربردهای خاص خود را در مواد نسوز دارند. داده های خزش برای بررسی پایداری طولانی مدت بسیار مهم هستند.
اثر دمای پخت بر مقاومت خمشی آجرهای منیزیم-کروم و آجرهای منیزیم آب دریا شناسایی شد. هر چه دمای پخت کمتر باشد، قدرت کاهش می یابد. استحکام بین آجرهایی که در دمای 1400 درجه و 1700 درجه پخته شده اند به طور قابل توجهی متفاوت است و ثابت می کند که دمای پخت تأثیر عمده ای دارد. در نتیجه هنگام ساخت آجرهای مواد نسوز باید به دمای آتش دقت ویژه ای شود.
مواد دیرگداز برای اثربخشی باید دماهای بالا را تحمل کنند، از این رو هنگام ارزیابی استحکام در دمای بالا، یا مسئله خزش مواد نسوز در دماهای بالا، فاکتور زمان باید در نظر گرفته شود. زیرکونیا، آلومینا، منیزیم و غیره به طور کلی باید در یک دمای خاص در نظر گرفته شوند. خزش
