پلاستیک های نسوز که در حال حاضر در بازار استفاده می شوند، اساساً از روش فشردن گل استفاده نمی کنند. همه آنها به طور جداگانه با مواد خشک، پودر و مواد چسبنده بسته بندی می شوند. عوامل اتصال در بشکه ها بسته بندی می شوند، به طوری که زمانی که به طور جداگانه ذخیره می شوند، اثربخشی بیشتری دارند.
از آنجایی که عوامل اتصال مورد استفاده در پلاستیک های نسوز متفاوت است، مواد تشکیل دهنده اتصال بشکه ای متفاوت است. برخی با اسید فسفریک و برخی با لیوان آب پیوند دارند. به طور کلی پیوند اسید فسفریک بیشتر رایج است.
عامل اتصال سایر اجزای پودر خشک با استفاده از مخلوط کن اجباری مخلوط می شود. در حین اختلاط، برای اینکه پودر بتواند به طور یکنواخت ذرات سنگدانه نسوز را بپوشاند، ترتیب افزودن به این صورت است: ابتدا گرانول ها، سپس پودر، سپس خاک رس نرم و مواد افزودنی را اضافه کنید.
اگر یک پلاستیک نسوز است که در عرض دو روز نیاز فوری به آن است، می توانید ابتدا قسمتی از بایندر را در حین هم زدن اضافه کنید و مناسب است با فشار دادن آن با دست آن را جدا کنید و سپس باقیمانده بایندر را به محل بکشید. برای ساخت و ساز و آن را مستقیماً به مخلوط اضافه کنید. به این ترتیب می توان آن را مستقیماً برای کوبیدن هر شکلی بدون به دام انداختن مواد مورد استفاده قرار داد.
اگر بیش از چند روز از آن استفاده نشود، چسب را نمی توان اضافه کرد. سنگدانه و پودر باید جداگانه بسته بندی شود و چسب نیز باید جداگانه بسته بندی شود. هنگامی که در ساخت و ساز استفاده می شود، ابتدا قسمتی از کلاسور را اضافه کنید و قبل از افزودن مواد، اجازه دهید بیش از 16 ساعت در دام بماند. پس از مخلوط شدن بایندر باقیمانده، می توان آن را در ساختار کوبید. با این حال، این روش باید مواد را به دام بیاندازد، در غیر این صورت تأثیر آن بسیار کاهش می یابد.
اگر از روش قدیمی اختلاط استفاده شود، بین فرآیندهای اختلاط و گل فشار دادن، فرآیند به دام انداختن گل اضافه می شود، یعنی مخلوط روی هم انباشته شده و با ورقه های پلاستیکی محکم می پوشانند. این ماده به مدت 24 ساعت به دام می افتد تا مواد پلاستیکی شود و بخشی از گاز حذف شود، که برای بهبود عملکرد پلاستیسیته مفید است.
در شرایط عادی، ماندگاری پلاستیک نسوز گرما سخت 6 ماه و ماندگاری پلاستیک نسوز گیر هوا 36 ماه است. در طول دوره ذخیره سازی، پلاستیک نسوز دارای انعطاف پذیری خوبی است.
