در تولید آجر سیلیسی، ترکیب ذرات برای اطمینان از چگالی آجرهای سیلیسی، به ویژه ساخت آجر سیلیسی با چگالی بالا بسیار مهم است.
از آنجایی که مواد خام ترد هستند، ذرات در طول آموزش مخلوط و فرآیند قالب گیری شکسته می شوند. در طی فرآیند سوزاندن، انبساط و ترک خوردگی ذرات باعث ایجاد ذرات می شود. بنابراین، ذرات موجود در مواد تشکیل دهنده برای تولید آجر سیلیس هستند، علاوه بر توجه به اصول چیدمان دقیق، باید تأثیرات جنبه های مختلف مانند فرآیند مخلوط، فشار قالب گیری و شرایط پخت را نیز به طور کامل در نظر بگیرند.
هنگامی که اندازه ذرات ذرات مواد خام بزرگ باشد، آجرها به راحتی در طی فرآیند قالب گیری خرد می شوند. انبساط حجمی ناشی از تبدیل مواد اولیه در هنگام پخت نیز بسیار آسان است. بنابراین، اندازه ذرات بحرانی تولید آجر سیلیس نسوز نمی تواند بیشتر از 3 میلی متر باشد. وقتی رگه ها مواد خام هستند؛ کمتر از 2 میلی متر هنگام انتخاب اندازه ذرات بحرانی، آجرها نباید در هنگام پخت شل و پاره شوند و پایداری متراکم مناسب ترین است.
نسبت جرم 3 ~ 1 میلی متر 35 درصد ~ 45 درصد، نسبت جرم 1 ~ 0 است.088 میلی متر 20 درصد به 25 درصد است و جرم کمتر از 0.088mm. جرم 35 تا 40 درصد است. علاوه بر این، به دلیل اثرات ذرات ریز و عوامل معدنی و تورم کوچک تف جوشی، انبساط حجمی در طول انتقال کم است، که منجر به ایجاد حجم پایدار در هنگام پختن آجر سیلیکونی می شود. بنابراین، معمولاً می توان مقدار پودر ریز را به طور مناسب اضافه کرد. مواد معدنی حاوی برخی از ترکیبات آهن، کلسیم و منگنز هستند. به عنوان مثال، آجرهای سیلیس کوره کک می توانند 2 درصد CaO و 2 درصد Mo و ارتفاع آجرهای سیلیکونی بالا می توانند 0.8 درصد FeO و 0.2 درصد CaO اضافه کنند. CaO و FeO به ترتیب به صورت سنگ آهک و فلس های آهن یا iron dumbs معرفی می شوند. مواد معدنی را می توان به نوع خشک نیز اضافه کرد. به عنوان مثال، دانه های زیرین به عنوان مواد معدنی حاوی کلسیم استفاده می شود و به شکل سرباره پیرومونال اضافه می شود. در این چسب می توان از سولفونات چوب صنعتی و شیر آهک استفاده کرد.
ماهیت و کمیت دو ذره در ذرات ذرات تاثیر زیادی در تف جوشی و شل شدن آجر در فرآیند پخت دارد. ذرات ناهموار اسکلت بیلت را تشکیل می دهند. با این حال، تغییرات فاز ذرات خشن برای مدت طولانی طول می کشد، و اغلب پس از تبدیل فاز نازک و شروع به تف جوشی بدن رخ می دهد. بنابراین، انبساط حجمی حاصل از تبدیل ذرات ضخیم دلیل مهمی برای تمایل به سست شدن و ترک خوردن است.
هر چه ذرات زبر بیشتر باشد، آجر کمتر شروع به گسترش دما می کند. تمایل به ترک خوردن آجر در هنگام پخت بیشتر است. برای آجرهای سیلیسی متشکل از مواد اولیه مختلف و ذرات مختلف، بدنه خالی در مقابل ذرات درشت متورم می شود و پودر ریز بیشتر در منافذ ذرات درشت است. به دلیل مساحت سطح بیشتر پودر ریز، هر چه کانی سازی بیشتر باشد، تمایل به ترک خوردن بیشتر می شود.
پودر ریز کمتر از 0.088 میلیمتر، پویاترین بخش پخت است. از آنجایی که وقوع فاز مایع می تواند تنش ناشی از انبساط قطعه را مهار کند و از آنجایی که پودر ریز نسبتا مستعد ریزش است، محتوای پودر ریز کافی در آجر وجود دارد. تغییر ذرات زبر در سوختن بلانک عبارت است از: «تبدیل، یک انبساط و یک گسیختگی»; و ذرات ریز در حال "تبدیل یک تف جوشی و انقباض" هستند.
بنابراین در تولید آجر سیلیس باید به کنترل اندازه ذرات توجه شود.
